چراغ دندان پزشکی چراغ دندان پزشکی باید نور کافی و سرد ومتمرکز داشته باشد. شدت نور در یونیت بستگی زیادی به نوع و جنس شیشه منعکس کننده (Reflector) که در پشت لامپ قرار گرفته که شدت نور باید از 24000 تا 8000 لوکس قابل تنظیم باشد.
رنگ نور چراغ باید مانند نور آفتاب باشد و نور تابیده شده از چراغ فقط محیط دهان را روشن کند تقریبا یک مستطیل 10*15 سانتی متر باشد. نور ناکافی و زرد رنگ باعث خستگی مفرط چشم دندان پزشک می شود. از آنجا که لامپ های چراغ از نوع کوارتز-هـالـوژن اسـت لـذا بـه هنگـام تعـویـض لامپ باید از دست زدن به حباب لامپ جدا خودداری شود زیرا سدیم موجود در پوست دست توسط پوشش کوارتزی جذب شود وبا بخار هالوژن ترکیب می شود و بدین ترتیب باعث کوتاهی عمر لامپ می شود.
آینهٔ دندانپزشکی یا آینهٔ دهانی از ابزارهای بکار رفته در دندانپزشکی است. سر این آینه معمولا گرد است و بیشتر از شماره ۴ و ۵ این آینه استفاده میکنند. شماره ۲ معمولا وقتی استفاده میشود که از اندازهای کوچک تر بخواهیم استفاده کنیم بخصوص در مواقعی که در حال کار روی دندانهای عقب باشیم و سد دندانی در دهان باشد. دامنه استفاده این آینه وسیع است. مهمترین مزیتهایش: دادن دید غیر مستقیم به دندانپزشک، تاباندن نور به سطوح مورد نیاز و استغفار بافتهای نرم است.
دید غیر مستقیم در جاهایی از دهان که دیده نمیشوند یا به سختی قابل دیدن هستند، مورد نیاز است. سطوح خلفی (زبانی) دندانهای ماگزیلاری، محلهای مهمی هستند که از آینه دندانپزشکی استفاده میشود. بقیه مناطق دهان را به آسانی با استفاده از این آینه میتوان مشاهده کرد. اگرچه حتی بدون آینه دندانپزشکی هم این سطوح قابل دیدن هستند، مشروط بر اینکه دندانپزشک در وضعیت نامناسب جسمانی خود را قرار دهد. بدون آینه دندانپزشکی، وضیعتهای نامناسب جسمی برای دندانپزشک هر روز ایجاد میشد و باعث بروز دردهای مزمن در ناحیه گردن و کمر میگردید.
مکانهای دیگری نیز در دندان قرار دارد که حتی با وجود نور بالای سر مریض، باز هم روشن نمیشوند. در این مواقع، از آینه دندانپزشکی برای منعکس کردن نور به این سطوح استفاده میشود. این آینه همچنین بسیار مفید واقع میشود اگر به طور همزمان نور را منعکس کند و سطوح غیر قابل دیدن را نیز نمایان سازد.
همچنین از این آینه برای عقب کشیدن بافت مثل گونه و زبان استفاده میشود تا دید بهتری از دندانها بدست آید.